Reportaż “Szlaufy”- 4 miesiące dokumentacji. “Ten Karski” – prawie 30 godzin materiału. 12- minutowa opowieść w Trójce – co najmniej 4-5 godzin nagrań. Żmudna praca, bez tej adrenaliny, którą ma się podczas prowadzenia audycji na żywo. No i zarobki w “żywcach” są lepsze. To czemu młodzi chcą robić reportaże? Dlaczego
Panie Miszczaku, daruj Pan sobie! Mam taką prośbę, jeśli nie potrafi Pan być elegancki, proszę milczeć. W ubiegłym tygodniu, jak co roku rozdano nagrody Pressa, jedynego w Polsce miesięcznika branżowego dla dziennikarzy. Tak zwane Grand Pressy są to nagrody dla dziennikarzy od dziennikarzy, co czyni je wartościowymi. Każdy lubi być
To powiedzenie pada w dzisiejszym filmiku. I ja podpisuję się pod tym twierdzeniem. Cierpliwość, to słowo dobrze określa cechę dziennikarza, którą trzeba mieć, by odnieść sukces w mediach. Cierpliwość dziennikarska – dlaczego jest ważna? Cierpliwość jest potrzebna podczas nauki zawodu, bo nie tak łatwo jest nauczyć się opowiadać dobre historie.
19 osób nagranych, 20 miejsc odwiedzonych, 31 godzin nagrań, 60 dni montażu, 26 godzin w studiu przy realizacji. Wszystko po to, aby zbudować opowieść, która trwa 33 min 29s. Ewelina Kosałka-Passia z Radia Katowice swój reportaż “Schowane w pamięci” zaprezentowała podczas Ogólnopolskiego Seminarium Reportażystów Radiowych w listopadzie tego roku. To
Spieszę donieść: Radiowy reportaż wcale nie umiera, jak to prorokują niektórzy. Nadal jest mnóstwo chętnych młodych dziennikarzy, którzy chcą opowiadać długie historie. Choć reportaż to forma wymagająca czasu, wysiłku i nieopłacalna finansowo. To już kolejny raz twórcy i miłośnicy reportażu spotkali się na Ogólnopolskim Seminarium Reportażystów Radiowych w Warszawie. Organizatorem
„A ja myślałam, że pani jest siwa. Bo od zawsze słyszę panią w radiu”- zdziwiła się młoda dziennikarka z Trójki, gdy przedstawiłyśmy się sobie w bufecie. Nie zauważyła, że farbuję włosy??? Bo prawda jest taka, że w radiu pracuję już prawie 30 lat. I wiem, jak nauczyć się robić reportaże.
Gdy zaczęłyśmy z Kasią blogowanie, od razu wiedziałyśmy, że blog będzie mulitmedialny. Muszą być podcasty i filmki. Z pomocą przyszedł Adam, dziennikarz także telewizyjny. On filmuje, ja montuję (cały czas się uczę). Poprosiłam, by krótko napisał jak kręcić, by było ciekawie. Trzeba to robić z pomysłem. Czyli trzeba wiedzieć co
Znam takie radiowe opowieści, które były niezwykle zajmujące, ale mnie podczas słuchania coś uwierało. To coś, to zły dźwięk. Radio to czary, brzmienie powinno być jak najlepsze. Warto wiedzieć jaki sprzęt do nagrań mają koledzy reportażyści. Trudno opisać ten stan ekscytacji gdy w moje ręce trafia nowy sprzęt do nagrań.
Po co Wam dobra opowieść? Na przykład po to, by “sprzedawać” swoje pomysły komuś, kto może za nie zapłacić. Warto nauczyć się tak opowiadać. Jak opowiadać? Niedawno prowadziłam szkolenie zorganizowane przez Towarzystwo Inicjatyw Twórczych Ę o tym, jak mówić i pisać o innowacjach. Uczestniczyli w nim ludzie z całej Polski, którzy opracowali
Jeśli coś masz, wysyłaj! – zachęca zawsze Irena Piłatowska- Mądry- szefowa Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia swoich pracowników. Dlaczego? Bo nigdy nie wiadomo, co komu przypadnie do gustu, a przecież wygrane w konkursach zależą przede wszystkim od upodobań jury. Pewnie nieraz zastanawialiście się, w jaki sposób wygrywa się konkurs
Storytelling, to nic innego jak opowiadanie historii. Opowiadanie umiejętne, ponieważ obliczone na sukces biznesowy. Tego się można nauczyć! Storytelling czyli dlaczego biznesmen był ciekawszy od terrorysty? W 2011 roku umarło dwóch bardzo znanych mężczyzn. Jeden z nich był najsłynniejszym terrorystą świata i nazywał się Osama bin Laden, drugi był biznesmenem
Dzisiejszy wpis jest o relacjach ngo-media, ale prawda jest taka, że o dziennikarzach myślą źle i nie chcą współpracować także przedsiębiorcy i zwykli ludzie. Z jednej strony chcą zaistnieć w mediach, z drugiej mają o nich bardzo złe zdanie. “Dziennikarzy gonią tylko za sensacją! Nie interesują ich działania pozytywne. Nie
Ja rozumiem, że słuchacz, czytelnik, widz może nie odróżniać relacji od reportażu. Ale wkurzam się, gdy dziennikarze i ich przełożeni tego nie potrafią. I uważają, że reportażysta powinien gonić do każdej tragedii. Reportażysta to nie reporter newsowy Wyobraźmy sobie taką sytuację. Skazany za morderstwo mężczyzna okazuje się być niewinnym i
“ Jak Ci temat nie wypali, szukaj innego. Postaw auto na środku wsi, a za chwilę pojawią się ciekawscy. Albo kopnij w budę psa, od razu ktoś wyskoczy i awanturka gotowa”. W taki trochę przerysowany sposób, starsi koledzy uczyli mnie zawodu. Nie zdarzało mi się wracać bez nagrań, nawet jak
Dawno, dawno temu, gdy nie było jeszcze komputerów i reportaże montowało się nie w domu, a w radiu, istniało coś, co teraz prawie zanikło. Relacja uczeń-mentor. A jak się uczyć fachu teraz? Między innymi słuchając podcastów, które zamieszczamy na naszym blogu. Ja miałam to szczęście nagrywać, montować a potem pracować
