Ja rozumiem, że słuchacz, czytelnik, widz może nie odróżniać relacji od reportażu. Ale wkurzam się, gdy dziennikarze i ich przełożeni tego nie potrafią. I uważają, że reportażysta powinien gonić do każdej tragedii. Reportażysta to nie reporter newsowy Wyobraźmy sobie taką sytuację. Skazany za morderstwo mężczyzna okazuje się być niewinnym i
“ Jak Ci temat nie wypali, szukaj innego. Postaw auto na środku wsi, a za chwilę pojawią się ciekawscy. Albo kopnij w budę psa, od razu ktoś wyskoczy i awanturka gotowa”. W taki trochę przerysowany sposób, starsi koledzy uczyli mnie zawodu. Nie zdarzało mi się wracać bez nagrań, nawet jak
Inne kultury, zwyczaje, tradycje zawsze były dla mnie interesujące. Zawsze interesowało mnie też, w jaki sposób ktoś, kto wychowany w danej kulturze, zmienia swoje miejsce pobytu i żyje zupełnie inaczej. Co to w nim wyzwala? I jak wpływa to na jego otoczenie? O tym we wpisie z cyklu sztuka rozmowy.
Rozpoczęła się Majówka, a Ty nie masz pomysłu, jak spędzić ją twórczo? Chciałbyś chociaż zacząć myśleć o reportażu, ale nie wiesz jak? Ten tekst jest dla Ciebie. Ostatnio pisałam, jak dobrze przygotować się do podróży reporterskiej. Teraz spróbuję napisać, w jaki sposób korzystać z sytuacji, które zdarzają nam się nagle.
W każdą podróż zabieram ze sobą mikrofon. Nawet jeśli miałby spędzić trzy tygodnie zamknięty w futerale. Reporterem się jest. W związku z tym nie można od tej pracy wyjechać na wakacje. Choć można sobie od niej zrobić wakacje, jak od wszystkiego ;-). Reportaż w podróży – szukaj okazji Wyjazd to
Przeczytałeś słowo rak i już nie chcesz dalej czytać. Masz dość smutnych tematów. Chyba, że jesteś dziennikarzem, bo media lubią takie tematy. Jest w nich tragedia, łzy, emocje. Historia sama się opowiada. Reportaż o chorobie wg schematu Ale to tylko pozornie łatwy temat. Bo można zatrzymać się na raku i
Znalezienie dobrego tematu na reportaż, to podstawa. Ale to za mało, by odnieść sukces. Równie ważny jest pomysł na opowieść, by trzymała w napięciu. Pomysł na opowieść – punkt wyjścia Dostałam od młodej reporterki Agnieszki taką wiadomość: „Jestem w Wiedniu i spóźnię się na próbę przez Ciebie. Bo słuchałam reportażu
Nienawidzę nudnych reportaży, książek, filmów i ludzi. Nudnych, czyli banalnych, nic nie wnoszących do mojego życia. Dlatego podpowiadam, jak zbudować ciekawą opowieść. 1. Wybierz dobrze temat na opowieść. Powinien być zaskakujący, oryginalny, albo pokazywać znane sprawy z innego punktu widzenia. Nie opowiadaj kolejny raz o czyjeś walce z rakiem. Skoncentruj się
Uwielbiam tematy na reportaż w których trzeba kogoś/coś odszukać, sprawdzić, udowodnić. Tu na mnie nakrzyczą, tam pogonią, a gdzie indziej przyjmą z otwartymi ramionami. Słowem kręci mnie akcja. Pierwsze kroki w reportażu Może dlatego, gdy byłam jeszcze początkującą reportażystką, ówczesny kierownik Redakcji Reportażu i Dokumentu, Krzysztof Wyrzykowski, zlecił mi do
Czy może Pani o tym zrobić reportaż?- pytają ludzie z mojej dzielnicy, pani z promocji i znajomi znajomych. Czy może Pani zrobić reportaż o… Ludzie z mojej dzielnicy pytają mnie, czy mogę zrobić reportaż, o tym że ulica nie jest wyasfaltowana. Pani w mailu pyta mnie, czy zrobię reportaż o
Nie można było przejść obojętnie obok historii sporu rolnika Władysława Skrzypacza z podkarpackiego przysiółka Krawce-Skrzypacze z urzędnikami, którzy kazali rozebrać samowolnie zbudowaną przez niego kładkę. Trzeba było tylko umiejętnie tę historię opowiedzieć, by wzbudziła zainteresowanie telewidzów, a urzędników zmobilizowała do działania. Spór o kładkę – o co chodzi? Najpierw o
Tematy leżą na ulicy – to prawda, choć trzeba się postarać, by je zauważyć. Łatwo jednak przejść obok nich. Przede wszystkim trzeba słuchać innych, rozmawiać z nimi, a z czasem trafi się na perełkę. I o takiej perełce za chwilę. Właśnie tym wpisem na bloga Hani i Kasi „TORBA REPORTERA”,
Niedawno przeżyłam prawdziwy survival. Mieszkam na polanie, w lesie. Było akurat po deszczu. Kiedy wracałam z placu zabaw do domu, dzieci zobaczyły wielką kałużę. Z radością wpadły do niej, ale chyba nie spodziewały się, że jest tak głęboka. Mój dwulatek poślizgnął się, usiadł na samym środku i zaczął spazmatycznie płakać.
Masz pomysł na opowieść, wiesz kto ma być bohaterem, ale martwisz się, czy zgodzi się na spotkanie. Ten pierwszy kontakt jest bardzo ważny, bo albo kogoś do siebie przekonasz, albo nie. Jak sobie poradziłam w takich sytuacjach? Oto przykładowe reportaże. Pierwszy kontakt z bohaterem reportażu Gdy rozmawiam ze studentami o
Płaczę za każdym razem, kiedy słucham reportażu „Wymyśliłam sobie” o Agnieszce Kaludze, pseudonim Zorka. Pamiętam, że ktoś polecił mi ją, bo była akurat w radiu, a ja robiłam temat o blogach. Wpisałam jej pseudonim. Od razu wyskoczył mi blog o śmierci. O śmierci… Czy śmierć w ogóle może być tematem
