Gdy zaczynałam swoją pracę w redakcji Audycji dla Szkół i Przedszkoli, Krystyna Czubówna, wtedy niezwykle popularna lektorka, gdy musiała coś przeczytać w studiu, zostawiała nam do zabawiania swoją córkę. Pamiętam jak pewnego razu powiedziała, że do urodzenia dziecka była ceniona jako lektorka, ale na pewno nie tak rozchwytywana. Po porodzie
Z opowiadaniem może być tak jak ze szlachetnym kamieniem. Jeśli kamień jest ciekawy, na pewno spodoba się bez żadnych dodatkowych ozdób. Ale jeśli zostanie dodatkowo szlachetnie oprawiony, wzbudzi zachwyt i stanie się małym dziełem sztuki. Podobnie może być z materią słowa. Udowodnię to na przykładzie reportażu Ireny Piłatowskiej w którym
Praca polskiego reportażysty radiowego, prasowego czy telewizyjnego, to najczęściej samotne zmaganie się najpierw z pomysłem, potem nagraniami, na końcu z konstrukcją materiału. W dodatku pracuje ona/on w pośpiechu i gdy przygotowuje jeden reportaż, często jednocześnie myśli już o następnym. Dlaczego? Bo oczywiście trzeba zarobić na życie. Pamiętam taki okres w
Rzadko kiedy opowiada się z humorem, z pewnym „przymrużeniem oka”. Ja jednak bardzo lubię takie zabawne historie. Poniżej przykład takiego reportażu. Viren jest Hindusem. Siedzimy w jego domu w Elblągu, a on opowiada mi o swojej babci, która mieszka w Indiach. Według niej Viren, żeniąc się ze starszą od siebie
